We willen graag beter samenwerken om huiselijk geweld voor altijd te stoppen. Zorg-, straf- en veiligheidspartijen hebben daarbij elk een belangrijke rol en hebben elkaar hard nodig. We zien steeds meer landelijke en lokale initiatieven die zich daar op richten. Maar hoe doe je dat dan, en wat helpt daarbij? In dit magazine doet een groep pioniers hun verhaal.

Wat deze verhalen ons laten zien is allereerst dat samenwerken begint met elkaar ontmoeten, niet in de hectiek van een spannende situatie, maar in rust. Door elkaar te zien en te horen; elkaars beweegredenen, mogelijkheden en onmogelijkheden te leren kennen. Dat is de basis voor vertrouwen, en zonder vertrouwen is er geen samenwerking.

Een andere rode draad is om op tijd de stap te zetten van praten naar doen. Het geeft niet dat nog niet alles is uitgekristalliseerd; pas als je samen aan de slag gaat, kan de weerbarstigheid van de praktijk je leren wat je verder uit te werken hebt. Daarvoor is naast vertrouwen ook lef nodig, en zeker ook bestuurlijk lef, zodat de professionals die het moeten doen, zich gesteund weten.

In veel van de initiatieven zien we de belangrijke rol van de lokale politiek. Soms is het één gemeenteraadslid die iets in gang zet. Daar blijft het natuurlijk niet bij, maar het laat wel zien dat grote veranderingen klein beginnen, met iemand die opstaat en zegt: dit moet toch anders kunnen.

En waar het uiteindelijk in samenkomt, is het besef van het gemeenschappelijke doel. Huiselijk geweld is een veelkoppig monster dat grote schade aanricht in de samenleving. Niemand kan het in z’n eentje stoppen, maar iedereen kan iets doen. En hoe meer we dat samen doen, hoe beter we in staat zijn om tot daadwerkelijke verbetering te komen. Wij hopen dat de verhalen in dit magazine je inspireren om mee te doen in die beweging.